Maandag laatst trokken Mario Boon en ik samen met Louise, zijn stagiaire, naar De Takel om er een workshop striptekenen voor de jongeren daar te geven. We werden er warm ontvangen en mochten zelfs aanschuiven voor het middagmaal.
Na de maaltijd werden de tafels geruimd en de vaat gewassen. En na nog een half uurtje rusten werd verzamelen geblazen. Eerst nog wat terughoudend en veel twijfels - "ik kan dat toch niet" - ontdekten de kinderen toch al vlug dat ze blijkbaar toch beter konden tekenen dan vermoed. Met verbazing waren ze in de weer - "o, ik heb een gezichtje getekend" - en enthousiast leerden ze van Mario hoe je een gezichtje kunt laten lachen of boos kijken.
Ook de leiding tekende lustig mee. Toen de jongeren vernamen dat hun tekeningen in een expo in de bibliotheek in juni zullen tentoongesteld worden, waren ze des te meer gemotiveerd om hun best te doen. En ze keken verbaasd-ongelovig toen ze vernamen dat de opbrengst van DE GOEDE BEKER naar De Takel zal gaan.
Een paar uurtjes later keerde ik tevreden naar huis. Die namiddag werd ik geraakt door deze jonge mensen die hunkeren naar een beetje aandacht en affectie. Toen ze bemerkten dat hun werkjes geapprecieerd werden, groeide hun zelfvertrouwen zienderogen. Dit gaf me zo een warm gevoel!
Reactie plaatsen
Reacties