Van STENE naar HAZEGRAS

Toen mijn ouders in 1948 trouwden, gingen ze op kamers in de Blauwkasteelstraat wonen. Vandaar trokken ze naar een rijhuisje in de Honoré Borgerstraat. Enige tijd later ging het richting Mariakerke, naar een alleenstaand huisje . In 1958 kregen ze de kans om een sociale woning van de Oostendse Haard te betrekken. De modern ingerichte woonst lag aan de Reigerplaats nummer 3 op het grondgebied van Stene, wat toen nog een zelfstandige gemeente was. Langs de Gistelsesteenweg werd een nieuwe tuinwijk aangelegd. Ik werd geboren in 1960 in moederhuis St. Monica en zou mijn kindertijd en jeugdjaren hier in Stene doorbrengen.

In 1985, toen ik de volwassen leeftijd (toen nog zo) van 25 bereikte, kregen we bericht van de Oostendse Haard dat mijn loon voortaan mee zou gerekend worden bij de berekening van de huur voor onze sociale woning. Dan kon ik evengoed een eigen woonst kopen met een hypotheek, oordeelde ik. Mijn oog viel op De Mast aan het Ernest Feysplein, vlak naast de Delhaize. Hier stond ooit het stationsgebouw van OOSTENDE - STAD. Daar stonden de eerste 7 verdiepingen leeg, de kantoren van Bruggen & Wegen en de Belastingen waren verkast naar het nieuw administratief centrum enige straten verderop. De lege verdiepingen waren opgekocht door bouwpromotor Jan Vanloocke met de bedoeling de lege kantoorruimtes te verbouwen tot ruime appartementen.

Dat leek me interessant, daar zou het luchtig wonen zijn, met ruime balkons. Mijn ouders moesten mee verhuizen daar ik door mijn handicap niet zelfstandig kon leven, dacht ik. Die mensen hadden nooit in een flat gewoond en waren ruime plaasten en een tuintje gewoon. Een ruim appartement in De Mast op het vierde zou nog wel meevallen voor hen. En zo geschiedde: op 14 april 1986 verhuisden we naar de torenflat op de toen nog deels verloederde Hazegraswijk. Daar woonde ik op wandelafstand van mijn werkplaats bij de toenmalige RTT in de Grote Post Later zat ik dicht bij mijn job bij Oostenderadio, om de hoek in de Perronstraat.

Inmiddels woon ik hier 40 jaar en zijn mijn ouders al ettelijke jaren overleden.