Ik kreeg onlangs, na het afsluiten van de deelnemerslijst, een oproep van Marie- Christine Vansteenkiste (°1956), met de vraag of er nog een plekje vrij is voor haar.
Haar tweede gedichtenboek ‘Zee van Verlangen’ verschijnt in het najaar.
Dit gedichtenboek nodigt de lezer uit
om zich door woord en beeld
even te verbinden met de zee,
haar grootsheid te voelen,
haar schoonheid te spiegelen
en te weten
dat we allemaal een unieke druppel van die zee zijn.
Een deel van de opbrengst van het boek zal geschonken worden aan de palliatieve dienst van het AZ Oostende.
Tegen zo een initiatief van een gemotiveerde vrouw kan ik niet ingaan. Daarom maak ik graag plaats voor deze opmerkelijke moeder van twee toffe zonen
en nini van twee prachtige kleinkinderen.
Als onderwijzeres leerde ze de kinderen de kracht van hun eigen vleugels ontdekken.
Ze schrijft vanuit het hart wat roert in het leven,
houdt van klank en kleur
en van gesprekken die even onder de oppervlakte duiken,
van echtheid en van verbondenheid.
Mensen ondersteunen in hun ‘groei naar liefde’ is haar passie.
Haar eerste gedichtenboek ‘Fluisteringen van de wind’
is een verzameling van liefdevolle en pijnlijke groeimomenten,
uit het leven gegrepen
die de lezer ook diep in zichzelf laat kijken.
Een deel van de opbrengst werd geschonken aan VZW.Victor,
die kinderen en volwassenen met autisme individueel of
In gezinsverband begeleidt.
Het leven van Marie Christine situeert zich ergens
tussen vasthouden en loslaten
licht en schaduw
geven en ontvangen
verbinden en verinnerlijken
en zo stroomt ze
elke dag mee
tussen de beweging
van eb en vloed
naar de open zee.
Reactie plaatsen
Reacties